Таа одлука не е само интересна лингвистичка вест, туку и многу прецизна дијагноза на современиот интернет: бесот стана ресурс, а алгоритмите го наградуваат.
Што всушност значи „rage bait“?
„Rage bait“ означува текст, видео, објава или наслов креиран така што ве „боцка“: да се изнервирате, да се почувствувате навредено или веднаш да скокнете во коментарите. Тоа се објави што ја сведуваат сложената тема на наједноставни рамки, ги претставуваат туѓите гледишта на карикатурален начин, ги вадат само најкрајните случаи или намерно влечат линија меѓу „ние“ и „тие“. Целта не е информирање, туку предизвикување емотивна реакција – идеално бес, бидејќи таа најлесно ги влече луѓето во интеракција на интернет.
За разлика од постариот термин „clickbait“, кој игра на карта на љубопитност, „rage bait“ игра на конфликт. Наместо „кликни за да дознаеш“, пораката е: „погледнете што ОВИЕ направиле“ или „нема да верувате што ТОЈ рекол“. Во моментот кога ќе отворите коментар за „да ставите некого на свое место“, станувате дел од циклусот на ангажман што ѝ носи на платформата повеќе време на гледање и повеќе простор за реклами, објави ABC News.
Зошто ова е важно за онлајн светот?
Изборот на оваа фраза како симбол на годината покажува дека сме влегле во фаза во која негативните емоции стануваат централна валута на вниманието. Алгоритмите наградуваат содржини што предизвикуваат силни реакции, а бесот – особено кога е поврзан со чувство на неправда – природно создава лавина од коментари, споделувања и вирални расправии. Резултатот се поларизирани заедници, „ехо-комори“ и чувство дека интернетот постојано е во некаква состојба на конфликт.
За медиумите и брендовите тоа создава опасен поттик: исплатливо е да се „задебели“ насловот, да се заостри тонот или да се избере поекстремен агол, бидејќи бројките растат. Но на долг рок, таквиот стил ја губи довербата на публиката, го руши кредибилитетот и ја држи јавноста во трајна состојба на криза.
Што можеме да направиме?
Постојат три нивоа на одговорност. Корисниците треба да научат да препознаваат „rage bait“ и да не ја наградуваат содржинат што намерно ги провоцира – особено не со импулсивни коментари. Медиумите и креаторите на содржини мора да постават јасни интерни стандарди: колку сме подготвени да ја ризикуваме нашата репутација за краткорочен скок во ангажманот. Платформите, конечно, имаат клучна улога во дизајнот на алгоритмите кои денес фаворизираат тоа што најмногу дели – а не тоа што најмногу објаснува.
Тоа што термин од светот на бесот стана збор на годината покажува дека проблемот јасно сме го идентификувале. Следниот чекор е да одлучиме дали сакаме интернет што професионално нè нервира – или дигитален простор во кој нормална, аргументирана расправа е повредна од алгоритамски испровоцирана расправија.
Извор: web-mind.rs
